Zero City: Base building games

ანალიზის ავტორი AppCompare

მეგობრებო, თუ თქვენც ჩემსავით გიყვართ სტრატეგიული თამაშები და გინდათ ისიამოვნოთ აპოკალიფსურ სამყაროში გატარებული დროით, Zero City ნამდვილად თქვენი ყურადღების ღირსია. ეს თამაში გაძლევთ შესაძლებლობას შექმნათ და მართოთ ბაზი, რომელიც სავსეა სიურპრიზებითა და თავგადასავლებით.

ვისთვის არის თავშესაფრის მართვა მიმზიდველი

ჩემთვის ამ თამაშის საინტერესო ნაწილი მხოლოდ ბრძოლა არ არის. მთავარი სიამოვნება მოდის იმაზე ფიქრიდან, როგორ მოაწყო ბაზა ისე, რომ მისი ყოველდღიური საჭიროებები და მებრძოლების მომზადება ერთმანეთს დაეხმაროს. თუ მოგწონთ, როცა სტრატეგიული თამაში გაძლევთ როგორც მოკლე მოქმედებებს, ისე გრძელვადიან მიზანს, აქ ორივე ტიპის საქმე იპოვით: შეგიძლიათ მცირე ნაბიჯით გააუმჯობესოთ თავშესაფარი, ან დრო დაუთმოთ იმას, როგორ მოემზადოთ შემდეგი დაპირისპირებისთვის.

თუმცა, ეს არჩევანი ყველასთვის არ იქნება. ვინც სწრაფ, უშუალო მოქმედებას ეძებს და არ სურს ოთახების მოწყობაზე, რესურსების განაწილებასა და გუნდის მზადყოფნაზე ფიქრი, შეიძლება უფრო პირდაპირი საბრძოლო თამაში ამჯობინოს. აქ პროგრესის ნაწილი სწორედ მართვის პროცესშია; ბრძოლა ამ შრომის შედეგია და არა ერთადერთი მთავარი სანახაობა.

თამაშის დასაწყისში სასარგებლოა, წინასწარ გადაწყვიტოთ, რა მოგწონთ მეტად: ბაზის თანდათან გაზრდა თუ მებრძოლების გაძლიერება. ამ ორის ერთმანეთისგან სრულად გამოყოფა არ გამოდის, რადგან ერთი მიმართულების უგულებელყოფამ მეორე შეიძლება შეაფერხოს. ჩემი რჩევაა, თავიდანვე ყველა გადაწყვეტილება მხოლოდ მომდევნო ბრძოლის მოსაგებად არ მიიღოთ. ბაზის გამართული მუშაობა ისეთივე მნიშვნელოვანია, როგორც უშუალოდ გუნდის აღჭურვა.

გამოცდილება Zero City-ში

როდესაც პირველად დავიწყე Zero City-ის თამაში, მალევე შემიყვარდა მისი უნიკალური ვიზუალური სტილი და თამაში. აპლიკაცია ძალიან ინტუიციურია და მარტივად გასაგებია. თქვენ ხართ ბაზის მენეჯერი, სადაც უნდა გააძლიეროთ თქვენი გუნდი და დაამარცხოთ მტრები.

პროგრესი მცირე ნაბიჯებით და ყოველდღიური ტემპი

ამ ტიპის თავშესაფრის სიმულაციაში პროგრესს ყველაზე კარგად მაშინ ვგრძნობ, როცა თითოეულ სესიას ერთი კონკრეტული მიზანი აქვს. მაგალითად, შეიძლება შევამოწმო, რა აკლია ბაზას, ერთი ოთახის განვითარებაზე ვიმუშაო და შემდეგ მებრძოლების მზადყოფნას მივხედო. ასეთი მოკლე გეგმა თამაშს უფრო სასიამოვნოს ხდის, ვიდრე ყველა შესაძლო ამოცანის зэрэгზე լուծելու მცდელობა. როცა միանգամից ամեն ինչին анхаарություն եմ ვუთმობ, უფრო ადვილია დროის დახარჯვა ისე, რომ აშკარა შედეგი ვერ დავინახო.

ჩვეულებრივი დღის მაგალითიც მარტივია: ავტობუსის მოლოდინში ან შესვენებისას შევდივარ, ვამოწმებ ბაზის მდგომარეობას და ვირჩევ ერთ გამოსადეგ მოქმედებას, ნაცვლად იმისა, რომ ხანგრძლივი სათამაშო სესია მოვითხოვო. ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა პროგრესი ყოველთვის სწრაფია; პირიქით, მართვის თამაშებში მოთმინება მნიშვნელოვანი ნაწილია. თუ გირჩევნიათ ერთ ჯერზე მთლიანად დასრულებული მისია და შემდეგ თამაში დახუროთ, Zero City-ის მსგავსი ციკლი შეიძლება ნაკლებად დამაკმაყოფილებელი იყოს.

წაიკითხეთ არჩევანის გაკეთებამდე

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

კარგი ჩვევაა, გადაწყვეტილების მიღებამდე შეხედოთ, რა შედეგს ელით მისგან. ოთახის გაუმჯობესება მხოლოდ ვიზუალური ცვლილება არ არის: ბაზის სხვადასხვა ნაწილი სხვადასხვა საჭიროებას უკავშირდება. ამიტომ ახალ მოთამაშეს ვურჩევ, ყოველი რესურსი დაუფიქრებლად ერთ მიმართულებაში არ დახარჯოს. ჯერ შეამოწმეთ, რა აფერხებს თქვენს გეგმას, შემდეგ კი იმ პრობლემაზე იმოქმედეთ. ეს მარტივი მიდგომა ამცირებს განცდას, რომ ბევრი რამ გააკეთეთ, მაგრამ გუნდი მაინც მოუმზადებელია.

ბაზის შექმნა და მართვა

თამაშის მთავარი მიზანია ბაზის განვითარება. თითოეული ოთახი, რომელიც შენდება, გარკვეულ ფუნქციას ასრულებს - იქნება ეს საკვების წარმოება, იარაღების დამზადება თუ მებრძოლების გადამზადება. რაც უფრო მეტად ავითარებთ ბაზას, მით უფრო ძლიერია ჩვენი გუნდი.

ოთახების განვითარებასთან დაკავშირებული საინტერესო არჩევანი პრიორიტეტების სწორად დალაგებაა. თუ მხოლოდ იმ ნაწილს აძლიერებთ, რომელიც თვალში ყველაზე მეტად გხვდებათ, შეიძლება ყოველდღიური მომარაგება ან მომზადება უკანა პლანზე დარჩეს. მე ბაზას პატარა სამუშაო ადგილების ერთობლიობად ვუყურებ: ერთი ოთახის ეფექტი ხშირად იმაზეა დამოკიდებული, რამდენად კარგად ეწყობა ის დანარჩენ საქმიანობას. ამიტომ, სანამ რამეს გააუმჯობესებთ, გაიხსენეთ, რა გჭირდებათ შემდეგი ეტაპისთვის და რა რესურსი დაგაკლდებათ, თუ ახლავე ყველაფერს ერთ მიზანს მოახმართ.

მეორე სასარგებლო ჩვევაა, ცვლილება ეტაპობრივად შეაფასოთ. ერთდროულად რამდენიმე მიმართულების შეცვლისას რთულია მიხვდეთ, რეალურად რომელმა ნაბიჯმა გააუმჯობესა თქვენი მდგომარეობა. ერთი პრიორიტეტის არჩევა და შედეგის დაკვირვება მართვას უფრო გასაგებს ხდის. ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია მათთვის, ვისაც მსგავსი თამაშები პირველად აქვს გახსნილი: სისტემა თავიდან შეიძლება დატვირთული ჩანდეს, მაგრამ თუ საკუთარ თავს მცირე მიზნებს დაუსახავთ, გადაწყვეტილებები უფრო ლოგიკურად დალაგდება.

ამასთან, ბაზის მართვა მხოლოდ ოპტიმალური სქემის გამეორება არ არის. თამაშის ხიბლი იმაშიცაა, რომ თქვენი არჩევანი თქვენს სათამაშო სტილს გამოხატავს. შეიძლება ბრძოლისთვის მომზადებას მეტი ყურადღება დაუთმოთ, ან ჯერ თავშესაფრის ძირითადი ფუნქციების მოწესრიგება გირჩევნოდეთ. ორივე მიდგომას აქვს ფასი: ერთი უფრო სწრაფად გიბიძგებთ დაპირისპირებისკენ, მეორე კი შეიძლება უფრო საიმედო საფუძველს ქმნიდეს, მაგრამ მოთმინებას ითხოვდეს.

მებრძოლების მართვა

მებრძოლების მართვა ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან ისინი არიან თქვენი მთავარი ძალა მტრის წინააღმდეგ. უნდა აირჩიოთ სწორი ტაქტიკა და უზრუნველყოთ, რომ თქვენი მებრძოლები კარგად იყვნენ აღჭურვილნი და მზადყოფნაში.

აქ ჩემი პრაქტიკული რჩევაა, გუნდის შეფასება მხოლოდ იმით არ გააკეთოთ, რამდენად ძლიერად გამოიყურება თითოეული წევრი ცალკე. მნიშვნელოვანია, რამდენად მზად არის მთელი ჯგუფი იმ საქმისთვის, რომელსაც აპირებთ. აღჭურვილობისა და მომზადების უგულებელყოფამ შეიძლება ბრძოლამდე მიღებული გადაწყვეტილებები ნაკლებად შედეგიანი გახადოს. ამიტომ, თუ დაპირისპირება კარგად არ წავიდა, ავტომატურად ნუ იფიქრებთ, რომ მეტი შეტევა გჭირდებათ; ჯერ გადაამოწმეთ, ხომ არ გამოგრჩათ გუნდის მომზადების რომელიმე მხარე.

ასეთი შემოწმება მოთამაშეს ზედმეტი ხარჯვისგანაც იცავს. განახლება, რომელიც ახლა მიმზიდველად ჩანს, შეიძლება ნაკლებად მნიშვნელოვანი აღმოჩნდეს, თუ რეალური დაბრკოლება სხვა რამეა. მე ჯერ ვარკვევ, კონკრეტულად რა მაკლია, და მხოლოდ ამის შემდეგ ვწყვეტ, რომელ მებრძოლს ან აღჭურვილობას მივხედო. ეს არ იძლევა ყველა ბრძოლის հաղթանակի გარანტიას, բայց խաղի որոշումները դարձეულად კი არა, გააზრებულად აქცევს.

თუ ახალი მოთამაშე ხართ, ნუ ეცდებით ყველა სისტემის ერთდროულად სრულყოფას. ჯერ გუნდის ამოცანა განსაზღვრეთ, შემდეგ კი შესაბამისი მომზადება შეარჩიეთ. ეს მიდგომა განსაკუთრებით კარგია მათთვის, ვისაც აპოკალიფსური თემატიკა მოსწონს, მაგრამ რთული ტაქტიკური თამაშების გრძელი სახელმძღვანელოები არ უყვარს. აქ საბაზისო იდეა ადვილად გასაგებია, თუმცა უკეთესი შედეგისთვის ყურადღებით დაკვირვება მაინც დაგჭირდებათ.

მტერთან ბრძოლა

ბრძოლები საინტერესო და დინამიურია. თითოეული ბრძოლა მოითხოვს სტრატეგიულ აზროვნებას და სწორ გადაწყვეტილებებს. თუმცა, რაც მთავარია, თითოეული გამარჯვება არა მხოლოდ გიბოძებთ ახალ შესაძლებლობებს, არამედ ზრდის თქვენი ბაზის ძლიერებას.

ბრძოლის წინ მომზადება ჩემთვის უფრო მნიშვნელოვანი გახდა, ვიდრე მისი დაწყების შემდეგ სწრაფი რეაქციის იმედად ყოფნა. თუ ბაზის განვითარება და გუნდის აღჭურვა ერთმანეთს არ შეესაბამება, დაპირისპირება შეიძლება იმაზე რთული აღმოჩნდეს, ვიდრე ელოდით. ამიტომ ერთი და იმავე შედეგის განმეორებით მიღების მოლოდინის ნაცვლად, წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ სასარგებლოა ნაბიჯების გადახედვა: სწორად შეარჩიეთ გუნდი? წინასწარ მოამზადეთ საჭირო აღჭურვილობა? ბაზამ უზრუნველყო ის, რაც მებრძოლებს სჭირდებოდათ?

ეს ციკლი თამაშს უფრო სტრატეგიულს ხდის, მაგრამ მოთმინებასაც მოითხოვს. ვინც ყოველი ბრძოლიდან დაუყოვნებლივ დიდ ჯილდოს ან უწყვეტ წინსვლას ელის, შესაძლოა იმედგაცრუებული დარჩეს. მე ამას თამაშის ნაკლად კი არა, ტემპის თავისებურებად ვხედავ, თუმცა ყველას არ მოეწონება. თუ მარცხის შემდეგ მართვის ეტაპზე დაბრუნება და საკუთარი არჩევანის გადახედვა არ გსიამოვნებთ, უფრო მარტივი საბრძოლო თამაში უკეთესი არჩევანი იქნება.

ზომბებთან გადარჩენის თემატიკა აქ ატმოსფეროს ქმნის, მაგრამ მხოლოდ გარემო არ არის მთავარი. მიტოვებული თავშესაფრისა და გამქრალი ბუნკერის იდეა მოლოდინს უჩენს მოთამაშეს, თუმცა ჩემთვის მთავარი ინტერესი ბაზის შენარჩუნებისა და გუნდის მომზადების გადაწყვეტილებებშია. სწორედ აქ განსხვავდება ეს თამაში ისეთი ალტერნატივებისგან, სადაც ყურადღება თითქმის მთლიანად უშუალო ბრძოლას ან მხოლოდ ქალაქის მშენებლობას ეთმობა. Zero City ამ ორ მხარეს ერთმანეთთან აკავშირებს.

ხარჯვა, უფასო თამაში და სამართლიანობის საკითხი

თამაში უფასოა, ხოლო აპს-შიდა შესყიდვები თითოეულ ნივთზე 1,00 ₾-დან 435,99 ₾-მდე ღირს. ეს საკმაოდ ფართო დიაპაზონია, ამიტომ მე ჩამოტვირთვამდე ან თამაშის დაწყებისას საკუთარ თავს წინასწარ ვუდგენ ზღვარს: უფასო გზით ვცდი, რამდენად მომწონს პროგრესის ტემპი, და შემდეგ გადავწყვეტ, საერთოდ მჭირდება თუ არა რაიმეს ყიდვა. ფასიანი ნივთის არსებობა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ მის გარეშე თამაში შეუძლებელია, მაგრამ არც იმის დაპირება შეიძლება, რომ ყველა მოთამაშისთვის უფასო ტემპი ერთნაირად კომფორტული იქნება.

სამართლიანობის შეფასებისას მნიშვნელოვანია, ერთმანეთისგან გავმიჯნოთ ორი რამ: შესყიდვების ფაქტი და მათი რეალური გავლენა კონკურენტულ შედეგებზე. ცნობილია, რომ თამაშში ნივთების ყიდვა შეიძლება, მაგრამ მხოლოდ ამით ვერ დავასკვნი, რამდენად ცვლის ეს մրցակցային հավანს ან კონკრეტულ ბრძოლას. ამიტომ არ გირჩევთ შესყიდვაზე დაყრდნობით ივარაუდოთ, რომ მოგება გარანტირებული იქნება. თუ კონკურენცია თქვენთვის მთავარი მოტივაციაა, ჯერ უფასოდ ითამაშეთ, დააკვირდით საკუთარ პროგრესს და მხოლოდ ამის შემდეგ გადაწყვიტეთ, ღირს თუ არა ხარჯი თქვენთვის.

ჩემი აზრით, საუკეთესო მიდგომაა შესყიდვა არ აურიოთ სტრატეგიულ გადაწყვეტილებაში. თუ ბაზის პრიორიტეტები არ გაქვთ დალაგებული ან მებრძოლების მომზადება დაგავიწყდათ, დამატებითი ნივთი ამ პრობლემას აუცილებლად ვერ მოაგვარებს. ჯერ ისწავლეთ, რა გიშლით ხელს, შემდეგ კი შეაფასეთ, რეალურად გჭირდებათ თუ არა ფასიანი დახმარება. ასეთი მიდგომა განსაკუთრებით სასარგებლოა მათთვის, ვინც თამაშებს მობილურზე ხშირად ცდის და არ სურს ყოველი ახალი აპლიკაციის გამო დაუგეგმავი ხარჯი.

გრაფიკა და აუდიო

გრაფიკა და აუდიო თამაშში ნამდვილად გამორჩეულია. Zero City გთავაზობთ დეტალურ ვიზუალსა და შესანიშნავ აუდიო ეფექტებს, რაც თამაშს კიდევ უფრო ამაღელვებელს ხდის. თქვენ იგრძნობთ თავს როგორც ნამდვილ აპოკალიფსურ სამყაროში.

ვიზუალურ მხარესთან დაკავშირებული ჩემი მთავარი დადებითი შთაბეჭდილება ისაა, რომ ბაზის თემა და ბრძოლების განწყობა ერთმანეთს ერგება. აპოკალიფსური გარემო თამაშს მკაფიო იდენტობას აძლევს და მენეჯმენტის მოქმედებებსაც შესაბამის კონტექსტში ათავსებს. თუ თქვენთვის თამაშში ატმოსფერო მნიშვნელოვანია, ეს უფრო დასამახსოვრებელ გამოცდილებას ქმნის, ვიდრე უბრალოდ ოთახების სიის მართვა იქნებოდა. თუმცა, თუ პირველ რიგში რეალისტურ სიმულაციას ან გრაფიკული შესაძლებლობების ტექნიკურ დემონსტრაციას ეძებთ, ეს შეიძლება მთავარი მიზეზი არ იყოს, რის გამოც თამაშში დარჩებით.

მოკლე სათამაშო სესიების დროს ვიზუალური სიცხადე განსაკუთრებით ფასობს. როცა მხოლოდ რამდენიმე წუთი გაქვთ, სასიამოვნოა, რომ ბაზაზე დაბრუნება და ძირითადი მიზნის გახსენება ზედმეტად რთული არ არის. ამის მიუხედავად, მოთამაშეს მაინც სჭირდება ყურადღება, რომ სხვადასხვა ოთახის ფუნქცია და გუნდის საჭიროება ერთმანეთში არ აერიოს. ამიტომ ახალ გარემოსთან შეგუებისას ნელა გაეცანით მართვის ნაწილებს და ნუ იჩქარებთ ყველა გადაწყვეტილების ერთ სესიაში მიღებას.

სოციალური ელემენტები

თამაში ასევე გთავაზობთ სოციალურ ელემენტებს, რაც საშუალებას გაძლევთ შეუერთდეთ კლანებს და ითანამშრომლოთ სხვა მოთამაშეებთან. ეს ქმნის დამატებით სტიმულს და საშუალებას გაძლევთ გაიზიაროთ გამოცდილებები და წარმატებები.

სოციალური მხარე განსაკუთრებით გამოადგება მათ, ვისაც მარტო პროგრესზე დაკვირვება მალე მოსწყინდება. სხვა მოთამაშეებთან ურთიერთობა მიზანს უფრო ხანგრძლივს ხდის და სტრატეგიის განხილვის შესაძლებლობას ქმნის. ამავე დროს, თუ მობილურ თამაშში დამოუკიდებლად თამაში გირჩევნიათ, კლანური ელემენტები არ უნდა გახდეს ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც ამ სათაურს აირჩევთ. თქვენთვის მთავარი მაინც ის უნდა იყოს, მოგწონთ თუ არა თავშესაფრის მართვა და მებრძოლების მომზადება.

სანამ სოციალურ ნაწილს საკუთარ თამაშში ჩართავთ, იფიქრეთ, რამდენად გიხდებათ სხვა მოთამაშეებთან დაკავშირებული ტემპი. ზოგს საერთო მიზნები მოტივაციას აძლევს, სხვას კი თავისუფალი თამაში ურჩევნია, სადაც სესიის დრო და გადაწყვეტილებები მხოლოდ საკუთარ გეგმაზეა დამოკიდებული. აქ ეს ორი სურვილი შეიძლება ერთმანეთს შეხვდეს: ბაზაზე მუშაობა პირადი არჩევანია, ხოლო კლანი დამატებით ურთიერთქმედებას სთავაზობს მათ, ვისაც ის სჭირდება.

რა უნდა იცოდეთ ჩამოტვირთვამდე

Zero City სიმულაციური თამაშია, რომელსაც MYGAMES MENA FZ LLC ავითარებს. მისი საშუალო შეფასება 4,5-ია, შეფასებების რაოდენობა კი დაახლოებით 340 ათასს აღწევს; თამაშს 10 მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს. ჩემთვის ეს მასშტაბი იმის ნიშანია, რომ თამაში ბევრ მოთამაშეს მიუწვდომია და ფართო აუდიტორიას აინტერესებს, მაგრამ მაღალი შეფასება ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ მისი ნელი და მართვაზე ორიენტირებული ტემპი ყველას მოერგება.

თამაში უფასოდ არის ხელმისაწვდომი, თუმცა აქვს ფასიანი შესყიდვები. ასაკობრივი შეფასება 12+ არის, ხოლო გამოშვების თარიღად 2019 წლის 2 ივლისია მითითებული. მიმდინარე ვერსია 1.70.0-ია და მინიმალური მოთხოვნა 7.1-ია. ეს მონაცემები ჩამოტვირთვამდე პრაქტიკულად გამოსადეგია: შეგიძლიათ შეამოწმოთ, თავსებადია თუ არა თქვენი მოწყობილობა და გადაწყვიტოთ, შეესაბამება თუ არა თემატიკა იმ ადამიანს, ვისთვისაც თამაშს არჩევთ.

თუ გეკითხებათ, ღირს თუ არა თამაში გადმოწერა შესყიდვების გარეშეც, ჩემი პასუხია: დაიწყეთ უფასოდ და თავად შეაფასეთ, გსიამოვნებთ თუ არა პროგრესის ტემპი. თუ გაინტერესებთ, შეიძლება თუ არა თამაშის მოკლე სესიებით თამაში, ბაზისა და გუნდის მართვა ბუნებრივად იძლევა რამდენიმე მოკლე მოქმედების არჩევის შესაძლებლობას, თუმცა გრძელვადიანი წინსვლა მოთმინებას მოითხოვს. ხოლო თუ გინდათ იცოდეთ, რომელი შენობა ან გუნდის მოწყობაა ყველასთვის საუკეთესო, ასეთ ერთ პასუხს ვერ შემოგთავაზებთ; არჩევანი იმაზეა დამოკიდებული, რა საჭიროებას აყენებთ წინ და როგორ თამაშობთ.

ალტერნატივებთან შედარებისას, Zero City უფრო საინტერესოა მათთვის, ვისაც ერთ თამაშში თავშესაფრის განვითარებაც უნდა და დაპირისპირებისთვის მომზადებაც. თუ მხოლოდ სწრაფი მოქმედება გიზიდავთ, უშუალო ბრძოლაზე ორიენტირებული თამაში ნაკლებ მართვით დაგტვირთავთ. თუ კი შენება გიყვართ, მაგრამ მებრძოლების მომზადება და მტერთან ბრძოლა არ გაინტერესებთ, მშვიდი ქალაქის ან ბაზის მშენებლობის სიმულაცია უკეთ მოგერგებათ. ამ თამაშის თავისებურება ამ ნაწილების კავშირშია და არა იმაში, რომ მართვის რომელიმე ერთი მხარე ცალკე ყველაფერს ფარავს.

პრაქტიკაში მე მას ვურჩევდი მოთამაშეს, რომელსაც უყვარს ნელ-ნელა გაძლიერება, საკუთარი შეცდომებიდან დასკვნის გამოტანა და ერთი და იმავე ბაზის განვითარებაზე დაბრუნება. ნაკლებად შევთავაზებდი ადამიანს, რომელსაც რეკლამებით ან შიდა შესყიდვებით გამოწვეული ხარჯის რისკზე ფიქრი აწუხებს და არ სურს ფასების წინასწარ შემოწმება, ან მოთამაშეს, რომელსაც ყოველი შესვლა მაშინვე დასრულებულ გამარჯვებას უნდა აძლევდეს. შესყიდვების არსებობა გასათვალისწინებელია, მაგრამ ეს თავისთავად არ გვეუბნება, რამდენად აუცილებელია მათი გამოყენება კონკრეტული მოთამაშისთვის.

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გაურკვევლობაა ის, რომ მხოლოდ ფასების ჩამონათვალი ვერ გვიჩვენებს, თითოეული ნივთი ზუსტად რას ცვლის და რამდენად მოქმედებს ის კონკურენციაზე. ამიტომ ასეთ საკითხზე დარწმუნებით საუბარი არასწორი იქნებოდა. ჩემი უფრო ფრთხილი მიდგომაა, სანამ რამეს იყიდით, თამაშში თავად გადაამოწმოთ შეთავაზების შინაარსი და შეადაროთ ის თქვენს მიზანს. თუ ნივთի хэрэгне გესმით, მის ყიდვას გადადება უფრო გონივრულია, ვიდრე მხოლოდ მომენტური მოუთმენლობით გადაწყვეტილების მიღება.

საბოლოო არჩევანი თქვენი სათამაშო ჩვევებისთვის

საბოლოოდ, Zero City ნამდვილად შესანიშნავი არჩევანია მათთვის, ვისაც სურს სტრატეგიული თამაშების სამყაროში ჩაძირვა. თამაშის მდიდარი ფუნქციები და ვიზუალური სტილი ნამდვილად მიგიზიდავთ. თუ ჯერ არ გაქვთ გადმოწერილი, გირჩევთ, სცადოთ!

ჩემი რეკომენდაცია უფრო კონკრეტულია: სცადეთ, თუ მოგწონთ ბაზის ყოველდღიური მართვა, მებრძოლების მომზადება და გადაწყვეტილებების შედეგის დაკვირვება. ჩამოტვირთვამდე გაითვალისწინეთ ასაკობრივი შეფასება, მოწყობილობის მინიმალური მოთხოვნა და ის, რომ თამაშში შესყიდვებია. დაიწყეთ მცირე მიზნით, ყურადღება მიაქციეთ, როგორ უკავშირდება ოთახების განვითარება გუნდის მზადყოფნას და არ იჩქაროთ ფულის დახარჯვა, სანამ უფასო პროგრესის ტემპს არ შეაფასებთ.

თუ თავშესაფრის განვითარება თქვენთვის სასიამოვნო პროცესია და მარცხის შემდეგ გეგმის შეცვლა მოტივაციას გაძლევთ, ეს თამაში კარგ არჩევანად მიმაჩნია. თუ კი მართვის ეტაპები გაღიზიანებთ, გსურთ მხოლოდ სწრაფი ბრძოლა ან არ გსურთ აპს-შიდა შეთავაზებების გარემოში თამაში, სჯობს ჟანრის სხვა ვარიანტი მოძებნოთ. ჩემთვის მისი მთავარი ღირებულება სწორედ ამ არჩევანის სიცხადეა: თამაში გაძლევთ სამყაროს, სადაც გადარჩენა ბაზის მოვლასა და გუნდის მომზადებას უკავშირდება, და საბოლოოდ თქვენ წყვეტთ, გსიამოვნებთ თუ არა ეს ტემპი.